De Canon Zilveren Camera is de belangrijkste journalistieke fotowedstrijd in Nederland en bestaat al sinds 1949 (in 2019 70 jaar). Ze heeft tot doel de kwaliteit van de fotojournalistiek in Nederland verhogen. Uit de Canon Zilveren Camera is de World Press Photo voortgekomen, eenzelfde competitie op wereldniveau. De wedstrijd heeft 9 categorieën waarvan de winnaars meedingen naar de hoofdprijs: de Canon Zilveren Camera. Daar is een geldprijs van 7.500 euro aan verbonden.
De tentoonstelling omvat alle series en enkele foto’s die door de jury van de Canon Zilveren Camera zijn geselecteerd in de volgende negen categorieën: Nieuws internationaal (enkel en serie), Nieuws nationaal (enkel en serie), Nieuws regio (enkel en serie), Documentair nationaal (serie), Documentair internationaal (serie), Personen in het nieuws (enkel en serie), Politiek (enkel en serie) en Sport (enkel en serie).

De jury die alle inzendingen moet beoordelen bestaat uit 25 leden. Zij beoordelen de inzendingen zonder te weten van wie de foto’s zijn. De wedstrijd staat open voor beroepsfotografen met de Nederlandse nationaliteit (woonachtig in of buiten Nederland) en voor buitenlandse fotografen die in Nederland werken en wonen. De foto’s mogen alleen heel beperkt bewerkt en gecropt worden, er mag niets aan het beeld worden toegevoegd of weggelaten. Een belangrijk criterium is of de foto of de serie foto’s vanuit fotografisch en journalistiek oogpunt het jaar goed vertegenwoordigt. Eerst wordt er een long list gemaakt per categorie, daaruit komt een short list voort en ten slotte de nominatie van de top 3, waaruit dan de eerste, tweede en derde prijswinnaars per categorie gekozen worden. Als laatste wordt uit deze 9 categorieën de uiteindelijke winnaar gekozen.
Dit jaar is dat Chris Keulen met zijn serie: Kwetsbare liefde.

Daarnaast zijn er nog twee andere prijzen te vergeven, elk met een eigen jury:

De Prijs voor Storytelling voor vernieuwende fotojournalistiek. De winnaar is bij voorkeur een pionier; iemand die verhaal, vorm en techniek het sterkst combineert. En daarmee nieuwe wegen voor het vertellen van maatschappelijk relevante verhalen met fotografie opent, zowel in vorm als publieksbereik. De winnaar ontvangt een geldprijs van 2.500 euro.

De Paul Peters Fotoprijs voor sociaal geëngageerde fotografie. Deze prijs is mede tot stand gekomen op initiatief van de Socialistische Partij. Ook hieraan is een geldprijs van 2.500 euro verbonden.
De winnende foto’s van deze verschillende prijzen zijn in de tentoonstelling te zien. De foto’s hangen per categorie bij elkaar, de eerste prijs steeds groot afgedrukt.

Chris Keulen: Kwetsbare liefde
Eerste prijs in de categorie Documentair Nationaal, serie.
Chris Keulen fotografeert in opdracht voor de NRC en ook wel voor andere tijdschriften en fotografeert ook veel op eigen initiatief. De prijs is voor een serie foto’s over de liefde tussen een ouder echtpaar waarvan de vrouw al jaren lijdt aan dementie. Deze serie heeft de hoofdprijs gekregen omdat in de ogen van de jury de gezondheidszorg, en met name de ouderenzorg het afgelopen jaar onderwerp waren van veel maatschappelijke discussie en daarom journalistiek zeker relevant. De jury beloont met deze prijs de intensieve en langdurige investering van de fotograaf in een breed maatschappelijk onderwerp. De foto’s hebben een bijzonder sterke beeldtaal. Het zwart-wit past mooi bij de ernst van het onderwerp. De keuze van de foto’s is gebeurd in overleg met de echtgenoot. Deze verzorgt zijn demente en achteruitgaande vrouw al acht jaar in eigen huis.

Ron Engelaar: – I’ve got your back
Eerste prijs in de categorie Nieuws Regio, enkel
Demonstratie tegen de komst van diplomaat Yermane Gebreab in Veldhoven. Gebreab is de tweede man van de president-dictator Afewerki van Eritrea. Hij kwam de jongerenorganisatie van de enige toegestane partij in Eritrea toespreken. Daar was veel protest tegen vanuit de groep van gevluchte Eritreeërs in ons land.
Een mooie foto die het contrast tussen burger en politiemacht mooi weergeeft. Het beeld geeft de agressie weer en roept spanning op. Een van de agenten zwaait met zijn knuppel, een ander legt zijn hand op de arm van deze agent om hem tot kalmte te manen. Het verhaal achter dit beeld en ook achter dat van Minister Kaya uit Turkije is dat buitenlandse mogendheden steeds meer invloed proberen uit te oefenen op onze samenleving. Dit is een aspect van mondialisering.

Stanley Gontha: De vader van Abdelhak Nouri
Eerste prijs in de categorie Nieuws Nationaal, enkel
Een andere grote kanshebber voor de overall prijs was deze foto van de vader van Nouri, de jonge Ajax-voetballer die een hartstilstand kreeg op het veld. Heel mooi is de emotie van de vader te zien. Ook de saamhorigheid onder de mensen afkomstig uit alle delen van de Nederlandse bevolking die kwamen om de familie te ondersteunen, is goed te zien. Het is een “tegengeluid” tegenover iedereen die de groeiende kloof tussen diverse groepen benadrukt.
De foto is mooi van compositie met de diagonaal van links onder naar rechts boven doorbroken door het witte shirt van de vader, waardoor direct duidelijk is wat centraal staat in de foto. De fotograaf heeft de foto uit een verhoogd standpunt genomen en heeft daardoor zo’n mooi compleet beeld gevangen.
Andere mooie foto’s in deze categorie die een tweede en derde prijs kregen:

Robin van Lonkhuijsen – Burgemeester Van der Laan bij zijn laatste debat.
Heel goed is te zien hoe fragiel Van der laan oogt. De donkere achtergrond en het witte kruis vergroten dit gevoel voor kwetsbaarheid.

Laszlo Daniel – De fiets van Anne Faber teruggevonden.
Iedereen kent het verhaal van Anne Faber en vellen hebben meegeleefd met de ouders. De fiets staat geparkeerd tegen een beeld van een jonge vrouw waarvan een deel van het hoofd “afgesneden” is; symboliek.

Eddy van Wessel: Ruïnes achtergelaten door IS
Eerste prijs in de categorie Nieuws Internationaal
Eddy van Wessel is een bekende fotograaf die in 2012 en 2016 de Zilveren Camera won. In 2016 ook al met foto’s over de strijd in Syrië. Ook nu kon dit onderwerp niet ontbreken in deze tentoonstelling. Dit keer grofkorrelige zwart-wit foto’s genomen met een analoge camera ,van het geweld in Syrië, Mosul. Te zien is o.a. een rij uitgebrande auto’s die IS heeft neergezet om de opmars van het Syrische leger te vertragen. Ook de foto met de omgevallen minaret is fraai en symbolisch.

Freek van den Bergh: Minister Kaya in Rotterdam
Eerste prijs in de categorie Politiek, enkel
De Turkse Minister Kaya van Familiezaken wordt de toegang tot het consulaat ontzegt. Zij kwam naar Nederland om een toespraak te houden om de mensen te stimuleren voor de wetswijziging te stemmen die president Erdogan nog meer macht zou geven.

Een bijna identieke foto werd ook gemaakt door de NRC fotograaf David van Dam. Zij stonden waarschijnlijk naast elkaar. Dit is een mooie foto van een iets hoger standpunt genomen. De fotograaf was op een obstakel geklommen; achteraf gezien een gevaarlijk onderneming omdat achter hem scherpschutters opgesteld bleken te staan. Hij moest heel lang wachten om de op het juiste moment af te drukken: net toen twee anderen met hun smartphone het gelaat van de minister belichtten.

Leonard Walpot: Bart is nooit ver weg
Eerste prijs in de categorie Politiek, serie
Voor Sybrand Buma, politiek leider van het CDA, is één van die belangrijke mensen zijn persoonlijk medewerker Bart Elsman. De tamelijk onbekende fotograaf Leonard Walpot, eigenlijk van beroep een huwelijksfotograaf, volgde ze met zijn camera tijdens de verkiezingscampagne van het CDA. Een heel grappige foto is waarin Buma en zijn assistent te zien zijn in een spiegel; de fotograaf is nauwelijks zichtbaar.

Marinka Masséus: Silent Voices
Eerste prijs in de categorie Documentair Internationaal, serie
Mariska Masséus die als toerist rondreisde in Iran, maakte vorig jaar met haar serie ‘My Stealthy Freedom Iran’, een statement over vrouwenrechten, vooral met betrekking tot het verplicht dragen van een chador of burka. Met haar beelden wil ze opkomen voor de vrijheid van keuze die vrouwen zouden moeten hebben om zelf te bepalen of ze gezien kunnen worden of niet. Deze serie gaat over een nog moeilijker onderwerp, lesbische vrouwen in Iran, immers in Iran is het gevaarlijk om voor lesbische gevoelens uit te komen. Homosexualiteit wordt gezien als een misdaad. De fotografe wilde de vrouwen niet aan achtervolging door de overheid blootstellen en fotografeerde de vrouwen verhuld. Maar op een heel intieme en gevoelige manier door o.a. het kleurgebruik.

De tweede prijs in dezelfde categorie ging naar de bekende fotograaf Kadir van Loohuizen – Wasteland waarin hij de aandacht vestigt op hoe wij in de wereld met ons afval omgaan. Hij koos daartoe een aantal grote steden uit in de wereld waar hij het afval fotografeerde. Een aardige anekdote daarbij is dat hij vertelde dat de stortplaats bij Lagos, een stad met meer dan 20 miljoen inwoners, weliswaar niet echt fris rook, maar ook niet zo stonk als je zou verwachten in een warm-vochtig klimaat. De verklaring is dat men geen etensresten weggooit, waardoor de stank beperkt blijft. Bij New York ligt de grootste afvalberg en daar stinkt het wel. Tokyo schijnt over de beste recycling te beschikken.

Marcel van den Bergh: Van kerk naar tempel
Eerste prijs in de categorie Nieuws Regio, serie
De 125 jaar oude Katholieke kerk Sint Victor en Gezellen in Afferden sloot de deuren en werd gekocht door de boeddhistische monniken van de Dhammakaya, een Thaise stroming gericht op meditatie. Lang zochten zij naar een geschikte locatie, maar dat was niet makkelijk. Deze kerk werd geschikt gevonden vanwege de sfeer van het gebouw en de vriendelijkheid van de dorpsbewoners. 
Mooie beelden van een veranderende wereld: de achteruitgang van het christendom en de groei van het boeddhisme in de westerse wereld.

Selma van der Bijl: Thuisbevalling
Eerste prijs in de categorie kunst, cultuur en entertainment, enkel beeld
Te zien is de moeder vlak na de bevalling. Een mooi beeld van een typisch Nederlands verschijnsel dat op zijn retour is.

Marcel van den Bergh: Onze voortuin dat zijn wij
Derde prijs kunst, cultuur en entertainment, serie categorie
Voortuintjes van Nederland gefotografeerd. Dit is een serie, met zeer uiteenlopende beelden die behalve een mooi tijdsbeeld geeft, ook de enorme variatie toont: de voortuin is een soort visitekaartje.

Pim Ras:  Omhaal
Klaas-Jan Huntelaar
Eerste prijs in de categorie Sport, enkel
Pim Ras een sportfotograaf die veel voor het AD werkt. In 2009 won hij de zilveren Camera met een foto van Karts T, de man die in Apeldoorn door het publiek reed richting koninklijke familie.
Hier een mooie kleurrijke foto genomen op het juiste moment waarbij aanvaller (Ajaxied Klaas-Jan Huntelaar) en verdediger samen door de lucht gaan. Pim Ras maakte ook de foto in de Sportserie Feyenoord landskampioen na 18 jaar!

Sander Troelstra: Nieuwe Meesters
Eerste prijs in de categorie kunst, cultuur en entertainment, serie
Sander  laat in zijn werken portretten zien van kwetsbare mensen, mensen met een rafelrandje die soms moeilijk aansluiting in de maatschappij vinden en daardoor onzichtbaar raken. Onlangs portretteerde hij diverse Outsider kunstenaars. Hier toont hij foto’s van kunstenaars van Alternative Art, een organisatie die kunstenaars met een verstandelijke handicap ondersteunt. Hij kruipt de mensen die hij fotografeert dicht op de huid, met als resultaat mooie rustige en integere portretten.

Bram Janssen – Gevangen onder erbarmelijke omstandigheden
Eerste prijs in de categorie Nieuws Internationaal
Een groep van IS gevangenen onder erbarmelijke omstandigheden. Het is de vijand, maar het zijn ook mensen. De kleuren en het licht roepen een sfeer op van dood en ellende. Dit zijn mensen uit een groep die zich beestachtig heeft gedragen. Hun eigen lot zal niet veel beter zijn.
De tweede prijs, screening van vluchtelingen, roept eenzelfde sfeer op.

De Prijs voor Storytelling voor vernieuwende Fotojournalistiek
Sanne de Wilde – The Island of the Colorblind
Eerste prijs
Sanne is afgereisd naar een klein eiland in Micronesië, Pingelap, waar de bevolking kleurenblind is. In de 18e eeuw trof een epidemie het eiland. Maar weinig mensen overleefden de ramp, waaronder de koning. Hij had een erfelijk afwijking in de zin dat hij geen kleuren kon zien (achromatopsie). In de jaren na de epidemie verwekte hij veel nakomelingen die allemaal behept zijn met deze erfenis. Sanne maakte zwart wit foto’s en vroeg later mensen in Nederland die dezelfde beperking hebben de foto’s in te kleuren. Dat leidde tot deze wondermooie, verdroomde serie. Kleuren zijn belangrijk in onze wereld, zo heeft rood bijvoorbeeld een signaalfunctie. Wat gebeurd er met ons als we alleen maar grijswaarden zien? Sanne verbouwde haar camera zodat zij infrarood kon fotograferen en hetzelfde effect bewerkstelligde als waar mensen met kleurenblindheid mee worden geconfronteerd. In het souterrain is de mogelijkheid om zelf met dat effect te experimenteren.

De Paul Peters Fotoprijs
De eerste prijs voor geëngageerde fotografie ging naar Selma van der Bijl: Geluk(t)
We zien hier hoe mensen wachten op en verenigd worden met gezinsleden die achter zijn gebleven in oorlogsgebied. Spanning en vreugde zijn van de gezichten af te lezen. Het onderwerp past in de doelstelling, maar het is niet echt verrassend, ook gezien de tv serie over mensen die aankomen en vertrekken op Schiphol.